Γενικά για την επίπλευση
Η επίπλευση είναι μια διαδικασία διαχωρισμού η οποία, ομοίως με το στατικό διαχωρισμό, εκμεταλλεύεται τη διαφορά στο ειδικό βάρος μεταξύ του υγρού και των στερεών σωματιδίων. Ενώ όμως στο στατικό διαχωρισμό τα στερεά έχουν μεγαλύτερο ε.β. από το υγρό και εξ’ αιτίας τούτου καθιζάνουν, στην επίπλευση συμβαίνει το αντίθετο. Τα στερεά σωματίδια «ανεβαίνουν» πολύ γρήγορα προς το επάνω μέρος της δεξαμενής. Αυτό καθίσταται εφικτό με τη χρήση ενός αερίου (Ν2, πεπιεσμένος αέρας) το οποίο με τη διάλυση και ενσωμάτωσή του στο γλεύκος, προσκολλάται στην επιφάνεια του στερεού σωματιδίου, αυξάνει την επιφάνειά και τον όγκο του και καθιστά το συσσωμάτωμα “στερεό-υγρό” πιο ελαφρύ (με μικρότερο ε.β. από το υγρό) με συνέπεια αυτό να ωθείται ανοδικά, προκαλώντας κατ’ αυτό το τρόπο τη διαύγαση του γλεύκους.
Πλεονεκτήματα της επίπλευσης σε σύγκριση με τη στατική απολάσπωση
- Εξοικονόμηση ενέργειας (δεν απαιτείται εφαρμογή ψύξης)
- Δυνατότητα καθορισμού εκ των προτέρων του επιθυμητού επιπέδου θολερότητας του γλεύκους και εξασφάλιση μιας ομαλής αλκοολικής ζύμωσης
- Βέλτιστη και πιο αποδοτική χρήση των διαυγαστικών (ζελατίνη, μπετονίτης, άνθρακας)
- Γρήγορότερη και πιο αποτελεσματική απομάκρυνση της ιθαγενούς χλωρίδας (με συνέπεια την καλύτερη ανάπτυξη και δράση των επιλεγμένων ζυμών)
Διαβάστε περισσότερα εδώ
